พจนานุกรมปรัชญา

Biological Naturalism

B

สัจนิยมทางชีวภาพ

Searle, J. R., 2004, Mind: A brief introduction

ทฤษฎีของ จอห์น เซิร์ล ที่ระบุว่าความตระหนักรู้เป็นคุณลักษณะทางชีวภาพระดับสูงของสมอง

ธรรมชาติวนิยมทางชีวภาพ

Feser, E., 2006, Philosophy of mind

ทัศนะที่ยืนยันว่าสภาวะทางจิตเป็นปรากฏการณ์ทางชีวภาพที่มีอยู่จริงและเป็นเนื้อแท้ของชีววิทยามนุษย์

Dharma

Logic

ธรรมะ

Sinha, S. C., 2012, Dictionary of philosophy

(สันสกฤต) ศัพท์ที่ซับซ้อนในปรัชญาอินเดียซึ่งมีความหมายว่า หน้าที่, กฎ, ความถูกต้อง, หรือระเบียบทางศีลธรรม หมายถึงวิถีแห่งการดำเนินชีวิตที่ถูกต้องและธรรมชาติอันเป็นสาระสำคัญของสิ่งต่างๆ

Naturalism

ธรรมชาตินิยม

Sinha, S. C., 2012, Dictionary of philosophy

หลักคำสอนทางปรัชญาที่ว่าทุกสิ่งสามารถอธิบายได้ด้วยเหตุและกฎเกณฑ์ทางธรรมชาติ โดยไม่ต้องอ้างอิงถึงสภาวะเหนือธรรมชาติหรือทางจิตวิญญาณใดๆ โดยถือว่าธรรมชาติคือความเป็นจริงสูงสุด

Naturalism (Epistemological)

ธรรมชาติศาสตร์นิยม (ญาณวิทยาแบบธรรมชาตินิยม)

Quine, W. V. O., 1969, Ontological relativity and other essays

ทัศนะที่ว่าปรัชญาเป็นส่วนหนึ่งที่ต่อเนื่องกับวิทยาศาสตร์ ไควน์โต้แย้งว่าญาณวิทยาควรทำให้เป็น "ธรรมชาติศาสตร์" กล่าวคือเราควรศึกษาว่ามนุษย์ได้มาซึ่งความรู้จริงๆ อย่างไรในฐานะสาขาหนึ่งของจิตวิทยาหรือชีววิทยา

Nature (Physis)

ธรรมชาติ (ฟูซิส)

Aristotle, 1991, Physics

ในทัศนะของอริสโตเติล หมายถึงหลักการภายในแห่งการเปลี่ยนแปลงและการหยุดนิ่งในสิ่งที่ดำรงอยู่ตามธรรมชาติ ธรรมชาติมีความแตกต่างจาก "ศิลปะ" หรือ "สิ่งประดิษฐ์" ซึ่งมีหลักการสร้างสรรค์อยู่ภายนอกตัวมันเอง

Quintessence

Q

ธาตุที่ห้า (ควินเทสเซนส์)

Aristotle 1984 On the heavens

ในอภิปรัชญาโบราณและยุคกลาง หมายถึงธาตุที่ห้า (ต่อจาก ดิน น้ำ ลม ไฟ) ซึ่งประกอบเป็นวัตถุบนท้องฟ้า เป็นธาตุที่สมบูรณ์แบบ ไม่เปลี่ยนแปลง และเคลื่อนที่เป็นวงกลมตามธรรมชาติ